• تاریخ انشار: ۲۶ حوت ۱۳۹۳
  • سرویس: اجتماعی
  • کد خبر: 2193
  • 1,169 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • نسخه مخصوص پرینت

برای دشمنان اسلام شیعه و سنی معنایی ندارد

n00108669-b

مراسمی بمناسبت تجلیل از قیام ۲۴ حوت مردم مومن و خداجوی هرات روز گذشته از سوی مرکز تبیان در مسجد امام حسن مجتبی(ع) برگزار شد. حجت الاسلام و المسلمین سید محمد هاشمی؛ مسئول دفتر نمایندگی مرکز فعالیت های فرهنگی اجتماعی تبیان در مراسم تجلیل از ۲۴ حوت در هرات، به اهداف برگزاری این جلسات اشاره […]

مراسمی بمناسبت تجلیل از قیام ۲۴ حوت مردم مومن و خداجوی هرات روز گذشته از سوی مرکز تبیان در مسجد امام حسن مجتبی(ع) برگزار شد.

حجت الاسلام و المسلمین سید محمد هاشمی؛ مسئول دفتر نمایندگی مرکز فعالیت های فرهنگی اجتماعی تبیان در مراسم تجلیل از ۲۴ حوت در هرات، به اهداف برگزاری این جلسات اشاره کرد و گفت: در چنین جلساتی اهداف و آرمانهای قیام و انگیزه های مقدس شهدا برای نسل جدید بازخوانی می شود و بین جامعه و جوانان پیوندی با سابقه‎ی درخشان و تاریخی که اجدادشان رقم زده اند، برقرار می گردد.

وی افزود: بنابراین وقتی آن حماسه‌ها بررسی و تحلیل شود و با آن واقعه ارتباط روحی و روانی برقرار گردد، مسلم است که آینده و خط مشی زندگی خود را براساس الهامات آن واقعه‌ی تاریخی و درخشان ترسیم خواهند کرد و راه خودشان را به سوی سعادت خواهند یافت .

 

این عالم دینی اظهار داشت: ما باید بیشتر با اهداف‌، برنامه‌ها و انگیزه‌های این قیام و آرمان‌های شهدا آشنا شویم و این اهداف مقدس را به عنوان یک میراث ارزشمند به نسل جوان منتقل نماییم.

 

وی در ادامه به بررسی کوتاه و اجمالی قسمتی از تاریخ انقلاب اسلامی افغانستان پرداخت و گفت: مکرر شنیده‌اید که در ۷ ثور ۵۷ کودتای مارکسیستی در افغانستان به وقوع پیوست و در نتیجه این کودتا دولت داوود خان سرنگون شد و احزاب کمونیستی خلق پرچم زمام امور را به دست گرفتند و بر کل کشور مسلط شدند.

 

حجت الاسلام و المسلمین هاشمی در ادامه مطلب فوق افزود: بسیار عجیب و در خور دقت است که در زمانی که جنگی وجود نداشت و افغانستان یکی از امن ترین کشورهای آسیا میانه به شمار می رفت، کمونیست ها به محض اینکه در افغانستان مستقر شدند بلافاصله یک جنگ تمام عیار و همه جانبه را با اعتقادات مردم در افغانستان به راه انداختند.

مسئول نمایندگی مرکز فعالیت های فرهنگی اجتماعی تبیان در هرات ادامه داد که، به راه انداختن جنگ علیه اعتقادات مردم دلایل متعددی دارد و اما مهمترینِ دلایل این است که سران احزاب خلق پرچم از اینکه در نتیجه ی کودتا توانسته بودند حکومت قدرتمند داوود‌خان را سرنگون کنند، به شدت دچار غرور شده بودند.

وی افزود: آنها با آنکه بر تمام کشور مسلط شده بودند، اما تجربه‌ی حکومت داری نداشتند و در خصوص اداره‌ی امور بی تجربه بودند و سعی کردند که یک شبِه تمامی اهداف مکتب کمونیزم را در کشوری پیاده کنند که بیش از ۹۸ درصد آن مردم مسلمان و دارای شدیدترین گرایش های مذهبی و انقلابی بودند.

حجت الاسلام والمسلمین هاشمی خاطر نشان کرد: جنگ علیه اعتقادات در افغانستان به راه افتاد و شروع به دستگیری‌ها و کشتارهای وسیع کردند و در قدم اول مصمم شدند تا علما را از جامعه پاکسازی کنند و در سطح گسترده در تمام شهرها علمای شیعه و سنی را دستگیر کردند.

وی افزود: درسی که از این واقعه باید گرفت اینست که از نظر دشمنان اسلام شیعه و سنی معنایی ندارد و هدف آنها مبارزه با تفکرات الهی جامعه است .

حجت الاسلام و المسلمین هاشمی متذکر شد:دشمنان کمونیستی به آن هم اکتفا نکردند و شروع به دستگیری چهره های مذهبی کرده و آنان را قتل‌عام کردند.

وی گفت: برخی از مردم در شبکه های اجتماعی عکسهای داکتر نجیب را می‌گذاشتند و گاهی وی را قهرمان ملی می نامند و گاهی وطن پرست واقعی و گاهی هم وی را انسان شریف می دانند.

وی تصریح کرد: داکتر نجیب در اوایل حکومت کمونیست ها رئیس “خاد” بود و تمامی این جنایات و فجایع به وسیله وی انجام می شد.

مسئول دفتر نمایندگی حضرت آیت الله العظمی ناصر مکارم شیرازی در هرات به برخوردهای ضد دینی و مذهبی داکتر نجیب اشاره کرد و خاطره ای را از آن زمان بازگو نمود و گفت: در آن زمان پیرمردی بی طرف که بابا ظفر نام داشت و خوراکی فروشی می کرد را دستگیر کردند.

متوجه شدیم که این پیرمرد یک داماد حزبی هم دارد و صاحب منصب خلقی شده بود. یک روزی آمد خانه پدر خانمش و مقداری ابراز ناراحتی کرد و گفت که اشتباه شده است و بابا ظفر را می‌آورم.

مدتی گذشت و از بابا ظفر و دامادش خبری نشد و بعد از چند ماه یکی از اقوام بابا ظفر داماد وی را در اطراف کابل دیده بود که می‌خواست از کابل فرار کند.

وی از زبان داماد بابا ظفر می گوید که من به دنبال پدر خانمم رفتم و به تمام ادارات رفتم و بالاخره همه گفتند که اگر داکتر نجیب درخواست آزادی بابا ظفر را امضا کند، وی آزاد خواهد شد، در غیر اینصورت کاری از دیگران ساخته نیست.

با تماس فراوان خود را نزد داکتر نجیب رساندم و درخواستم را به ایشان دادم. پس از مطالعه دیدم که داکتر نجیب ناراحت شد و درخواست را به سمت من پرت کرد و گفت متاسفم که تو یک صاحب منسب حزبی هستی اما از اصول حزب هیچ نمی دانی. پرسیدم چرا؟ پدر خانم من که یک آدم بی‌آزار است و به کسی کاری ندارد.

وی می گوید: دیدم که داکتر نجیب به طرف من لبخندی زد و گفت میدانی که وی را به چه دلیل گرفته‌ام؟ ماموران ما خبر داده‌اند که این پیرمرد وقتی خوراکی می‌فروشد یک تسبیح در دستش است و لب و دهانش می جنبد و ماموران ما کنجکاو شدند که این پیرمرد چه می‌گوید و به بهانه‌ی خرید از وی پرسیدند که چه می گویی؟ پیرمرد نیز می‌گوید که من تسبیحات می‌گویم، چنانکه برخی از پیرمردان این عادت را دارند.

پرسیدم مگر این ذکر چه ضرری دارد؟ دیدم که داکتر نجیب به شدت ناراحت شد و گفت که هر ذکری که این پیرمرد و امثال آن می‌گویند تیری است که به سمت افکار و عقاید ما پرتاب می‌شود و این افراد خطرناکتر از هر دشمن دیگر هستند.

در همین هنگام متوجه شدم که باباظفر دیگر از دست رفته و برآن شدم تا که بتوانم خودم را نجات بدهم و عذر خواهی کردم و گفتم که چند وقتی بود که باباظفر را ندیده و از احوالاتشان با خبر نبودم.

 

این گوشه‌ای از جنایات کمونیست ها و البته شخص داکتر نجیب است و آیا جای ننگ و عار نیست که امروز در کابل سرکی را به نام شهید نجیب نام‌گذاری می کنند و در شبکه‌های اجتماعی نیز با احترام از شخصی بنام داکتر نجیب نام می‌برند.؟

وی افزود: وقتی نظیر چنین جنایاتی اوج گرفت، قیام‌های مردمی آغاز شد و سرمنشا تمامی بدبختی‌هایی که تا به امروز جامعه‌ی ما می‌کشد و می‌بیند، به دلیل اشتباهات و تندرویی‌های کمونیست‌های امثال داکتر نجیب بوده است.

در این شکی نیست که نظم را اینان در کشور ما برهم زدند و جامعه را دچار بحران کردند و جامعه دچار یک لجام گسیختگی قانونی و اجتماعی شد.

وی تصریح کرد: در سوم حوت ۵۷ مردم کابل به پشت بام‌ها رفتند و تا صبح تکبیر گفتند و دولت وقت نیز به سمت مردم شلیک می‌کردند اما بجای کم شدن صدای تکبیر، مردم با شوق بیشتر تکبیر می‌گفتند.

فردای آن روز مردم دسته دسته به میادین شهر رفتند و صدای تکبیر مردم کابل یک بار کاخ استبداد را در کابل و کرملین به لرزه در آورد.

 

وی افزود: متداول هست که در هر کشوری که راهپیمایی علیه حکومت صورت بگیرد برای پراکنده کردن مردم از گاز اشک‌آور یا ماشین‌های آب‌پاش استفاده می‌شود، اما کمونیست‌ها برای متفرق کردن مردم سینه‌های مردم را هدف گلوله قرار دادند.

 

حجت الاسلام و المسلمین هاشمی در بخش دیگری از سخنانش به قیام سرنوشت ساز ملت افغانستان در تاریخ ۲۴ در هرات اشاره و خاطر نشان کرد: مردم هرات مومن احساس مسئولیت کرده و با تمام وجود و برای رضای خدا به میدان آمدند.

وقتی مردم از دروازه‌های شهر هرات وارد این شهر شدند، کمونیست‌ها از زمین و هوا آنان را مورد حمله قرار دادند. و طولی نکشید که فرشی از اجساد در سرک های هرات بوجود آمده بود.

این قیام نقطه ی عطفی است در تاریخ ملت ما و ما وظیفه داریم تا به این قیام قهرمانانه ارج بنهیم.

قیامی که سرمنشا قیام‌های دیگر شد و دامنه‌ی این قیام‌ها وسیع‌تر شد و مردم در دیگر نقاط دست به قیام زدند تا اینکه این قیام‌ها و مجاهدت‌ها به اندازه‌ای ادامه یافت که کمونیزم درهم شکست و به تعبیر امام خمینی(ره) کمونیزم به سوی زباله‌دان تاریخ رهسپار شد..

 

وی با اشاره به ۲۲ حوت که مصادف است به سالگرد شهید عبدالعلی مزاری افزود که شهید مزاری از اولین مبارزانی است که بر مبنای تفکر و اندیشه التزام عملی به ولایت فقیه مبارزاتش را در کشور آغاز نمود.

در آن زمان شهید مزاری از گردانندگان سازمان نصر بود چنانکه در اکثر این پایگاه شعار التزام به ولایت فقیه را می‌دیدیم. حتی بزرگان به یاد دارند که در دامنه‌های کوه نوشته بودند ولایت فقیه استمرار حرکت انبیا است.

این عالم دینی، افزود: در نهایت شاهد بودیم که این شهید با این تفکر مبارزاتش را آغاز کرد و در همین راه نیز جان خود را از دست داد.

 

نحوه‌ی شهادت شهید مزاری و لحظه ی به شهادت رساندن وی با استفاده از سلاح سرد، ناجوانمردانه‌ترین روش بود و عکس‌ها و تصاویری که در این زمینه از وی پخش شد، برای جامعه‌ای که ادعای دینداری و مسلمان بودن دارد، ننگین است.

وی در پایان سخنان خود از وقایع آدم‌ربایی اخیر در کشور اظهار تاسف کرد و به طور جدی از دولت مردان خواست تا اقدامات لازم، برای آزادی آنان را روی دست گیرد.

برچسب ها:

نظرات(۰ دیدگاه)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>