• تاریخ انشار: ۳۰ میزان ۱۳۹۷
  • سرویس: سیاسی
  • کد خبر: 22610
  • 115 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • نسخه مخصوص پرینت

تعدد کاندیداهای شیعه احتمال حضور نمایندگان شیعه در مجلس آینده را کمتر کرده/ طیف مجاهدین و احزاب سیاسی انسجام قابل قبولی ندارند

n00172930-b

به گزارش خبرگزاری صدای افغان(آوا)، حجت‌الاسلام والمسلمین سید عیسی حسینی مزاری در این مصاحبه که ده روز قبل از برگزاری انتخابات پارلمانی ۲۸ و ۲۹ میزان صورت گرفته، اما در روز انتخابات منتشر شده، به آسیب‌شناسی انتخابات پارلمانی کشور و به خصوص چگونگی حضور شیعیان در این انتخابات پرداخته است.   رییس خبرگزاری صدای افغان(آوا)، […]

به گزارش خبرگزاری صدای افغان(آوا)، حجت‌الاسلام والمسلمین سید عیسی حسینی مزاری در این مصاحبه که ده روز قبل از برگزاری انتخابات پارلمانی ۲۸ و ۲۹ میزان صورت گرفته، اما در روز انتخابات منتشر شده، به آسیب‌شناسی انتخابات پارلمانی کشور و به خصوص چگونگی حضور شیعیان در این انتخابات پرداخته است.

 

رییس خبرگزاری صدای افغان(آوا)، ابتدا در مورد آرایش سیاسی احزاب در این انتخابات گفته که دو طیف از افراد در انتخابات پارلمانی شرکت کردند؛ اول، احزابی که نسبت به حکومت انتقادهایی دارند و جبهه وسیعی را تشکیل داده‌اند تا بتوانند اکثریت پارلمان را به خود اختصاص دهند و دوم، طیف تکنوکرات‌ها و عناصر تحت حمایت کشورهای غربی که عناصر وابسته هستند.

 

به گفته وی، در شرایط کنونی، تکنوکرات‌ها و عناصر وابسته بسیار منسجم‌ عمل می‌کنند و طیف مجاهدین و احزاب سیاسی که ادعای داشتن پایگاه اجتماعی در سطح افغانستان را دارند، انسجام قابل قبولی ندارند.

 

با این وجود آقای حسینی مزاری پیش‌بینی کرد: “من پیش‌بینی می‌کنم مجلس آینده افغانستان مثل مجلس فعلی نخواهد بود که اکثریت بتوانند در مقابل دولت و نیروهای خارجی حرفی برای گفتن داشته باشند و اکثریت مجلس به نفع طرفداران دولت و تکنوکرات‌ها خواهد بود”.

 

وی با انتقاد از مسأله تعدد کاندیداهای شیعه در انتخابات پارلمانی تصریح کرد: متأسفانه تعداد کاندیداهای شیعه در این انتخابات خیلی زیاد است و از طرفی هم هیچ هماهنگی بین آنها وجود ندارد. در این میان علاوه بر درهم‌ریختگی درونی شیعیان برخی کاندیداها هم از عناصر وابسته به خارج هستند تا از این طریق تعداد آرای شیعیان را کاهش دهند.

 

رییس خبرگزاری صدای افغان(آوا) ادامه داد: این نگرانی وجود دارد که در مجلس آینده کاندیداهای راه‌یافته شیعه نسبت به مجلس فعلی کمتر باشد و آن هم با توجه به اینکه ولایت غزنی که  شیعه‌ حضور چشمگیر دارد، کاملاً از عرصه انتخابات حذف شده است؛ چراکه در دوره‌های قبلی تعداد زیادی از نمایندگان شیعه از این ولایت به مجلس راه یافته بودند، بنابراین، این نگرانی وجود دارد.

 

وی در پاسخ به این سوال که این سناریو و توطئه برای تضعیف شیعیان در پارلمان که گفتید، از سوی دولت افغانستان طراحی شده است یا این‌که امریکایی‌ها در این مسئله نقش دارند، گفت: عوامل مختلفی وجود دارد و اینکه نیروهای حکومتی به طور مشخصی وارد عمل شده باشند را نمی‌توان متهم کرد، اما دست‌های خارجی آن‌قدر هستند  که عناصر داخل حکومت را تحت‌الشعاع قرار دهند.

 

آقای حسینی مزاری ادامه داد: تکنوکرات‌های غربی و نیروهای وابسته به وهابیت و عربستان سعودی و کشورهای عربی خلیج فارس، همه آن‌ها دست به کار شده‌اند تا نتیجه انتخابات را به گونه‌ای رقم بزنند که شیعیان به پارلمان راه پیدا نکنند و اگر افرادی هم از شیعیان وارد پارلمان شدند، صرفا در ظاهر شیعه باشند و در عمل مطابق اهداف غربی‌ها عمل کنند.

 

رییس مرکز فعالیت‌های فرهنگی اجتماعی تبیان در مورد نقش کشورهای غربی و امریکا پیرامون دخالت در انتخابات پارلمانی کشور خاطرنشان کرد: کشورهای غربی از گذشته در مسائل افغانستان دخالت داشته‌اند و الآن هم این دخالت‌ها وجود دارد. آمریکایی‌ها تلاش خواهند کرد تا بیشترین تاثیرگذاری را در انتخابات مجلس نمایندگان داشته باشند و تحرکات آن‌ها کاملا مشهود است و متاسفانه این یکی از چالش‌هایی است که مردم و نمایندگان از این مسئله بسیار رنج می‌برند.

 

متن کامل مصاحبه حجت‌الاسلام والمسلمین حسینی مزاری، رییس مرکز تبیان و خبرگزاری صدای افغان با روزنامه جوان، که قبل از برگزاری انتخابات پارلمانی ۲۸ و ۲۹ میزان صورت گرفته، به شرح زیر است:

 

آرایش سیاسی احزاب در این انتخابات چگونه است و نتیجه انتخابات چه تأثیری در روند تحولات سیاسی افغانستان خواهد داشت؟ شما چشم‌انداز انتخابات جدید را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

در این انتخابات اکثر کاندیداها به عنوان نیروهای مستقل وارد عمل شده‌اند و با توجه به اینکه انتخابات افغانستان، انتخابات حزبی نیست و احزاب تعداد اندکی از کاندیداهای خود را معرفی کرده‌اند، در واقع، هر یک از کاندیداها پشتوانه حزبی و سازمانی دارند و فضای انتخابات داغ است و نامزدهای مستقل و حزبی برای راه‌یابی به پارلمان تلاش جدی می‌کنند،اما چالش‌هایی در مسیر این انتخابات وجود دارد که عمده‌ترین چالش، نوع برگزاری انتخابات است که کاندیداها از نبود امنیت، سالم برگزار شدن روند انتخابات و وجود تقلب‌های گسترده نگرانی دارند هم چنان که در انتخابات قبلی هم این مسئله وجود داشته است و به ویژه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۴، بحث تقلب بسیار گسترده بوده و متأسفانه سبب شده تا مردم بر اساس رأی‌هایی که داده بودند به خواسته‌های خودشان نرسند و باعث شده دولت مقتدری در افغانستان تشکیل نشود و یک دولت ائتلافی به وجود آمده و این حکومت هم تاکنون نتوانسته است خواسته‌ها و نیازهای مردم را برآورده کند.

در انتخابات پارلمانی هم این نگرانی‌ها بین مردم و کاندیداها وجود دارد که طبعاً عامل این نگرانی خود حکومت و کمیسیون مستقل انتخابات و عوامل خارجی است که می‌توانند در روند کار انتخابات دخالت داشته باشند. فعلاً در سطح انتخابات افغانستان دو رویکرد و خط فکری وجود دارد. اول، احزابی هستند که نسبت به حکومت انتقادهایی دارند و جبهه وسیعی را تشکیل داده‌اند تا بتوانند اکثریت پارلمان را به خود اختصاص دهند. دوم، طیف تکنوکرات‌ها و عناصر تحت حمایت کشورهای غربی و عناصر وابسته هستند. در شرایط کنونی، تکنوکرات‌ها و عناصر وابسته بسیار منسجم‌ عمل می‌کنند و طیف مجاهدین و احزاب سیاسی که ادعای داشتن پایگاه اجتماعی در سطح افغانستان را دارند، انسجام قابل قبولی ندارند. من پیش‌بینی می‌کنم مجلس آینده افغانستان مثل مجلس فعلی نخواهد بود که اکثریت بتوانند در مقابل دولت و نیروهای خارجی حرفی برای گفتن داشته باشند و اکثریت مجلس به نفع طرفداران دولت و تکنوکرات‌ها خواهد بود.

 

تعداد کاندیداهای شیعه در انتخابات خیلی زیاد است و این تعدد کاندیداها آرای آنها را پخش می‌کند که می‌تواند به حذف کرسی‌های شیعه‌ها در پارلمان منجر شود. حتی تقسیم‌بندی حوزه‌های انتخاباتی در ولایت غزنی که شیعه‌نشین هستند، در این دوره تغییر کرده که به ضرر شیعیان است. به نظرتان وضعیت شیعیان در پارلمان جدید به چه شکلی خواهد بود؟ آیا قدرتشان تضعیف خواهد شد یا کماکان وضعیت فعلی خود را حفظ خواهند کرد؟

متأسفانه تعداد کاندیداهای شیعه در این انتخابات خیلی زیاد است و از طرفی هم هیچ هماهنگی بین آنها وجود ندارد. همچنین عاملی هم در بین شیعیان وجود ندارد که بتواند به عنوان ریش سفید وارد عمل شود و شرایط را مدیریت کند و کاندیداها را به سمت انسجام و کاهش تعداد کاندیداها سوق دهد. در این میان علاوه بر درهم‌ریختگی درونی شیعیان برخی کاندیداها هم از عناصر وابسته به خارج هستند تا از این طریق تعداد آرای شیعیان را کاهش دهند. حتی اگر در شرایط موجود تلاشی صورت گیرد و تعداد کاندیداهای مشخص کاهش یابد، قطعاً این عناصر وابسته کنار نخواهند کشید و برای کاهش رأی شیعیان تلاش خواهند کرد. این نگرانی وجود دارد که در مجلس آینده کاندیداهای راه‌یافته شیعه نسبت به مجلس فعلی کمتر باشد و آن هم با توجه به اینکه ولایت غزنی که اکثراً شیعه‌نشین بود کاملاً از عرصه انتخابات حذف شده است؛چراکه در دوره‌های قبلی تعداد زیادی از نمایندگان شیعه از این ولایت به مجلس راه یافته بودند، بنابراین، این نگرانی وجود دارد و تاکنون هم توفیق حاصل نشده است که کاندیداها به نفع دیگری کنار بکشند.

 

این سناریو و توطئه برای تضعیف شیعیان در پارلمان که گفتید، از سوی دولت افغانستان طراحی شده است یا اینکه امریکایی‌ها در این مسئله نقش دارند؟

عوامل مختلفی وجود دارد و اینکه نیروهای حکومتی به طور مشخصی وارد عمل شده باشند را نمی‌توان متهم کرد، اما دست‌های خارجی آنقدر هستند که عناصر داخل حکومت را تحت‌الشعاع قرار دهند. تکنوکرات‌های غربی هستند و نیروهای وابسته به وهابیت و عربستان سعودی و کشورهای عربی خلیج فارس در این میان وجود دارند و همه آنها دست به کار شده‌اند تا نتیجه انتخابات را به گونه‌ای رقم بزنند که شیعیان به پارلمان راه پیدا نکنند و اگر افرادی هم از شیعیان وارد پارلمان شدند صرفاً در ظاهر شیعه باشند و در عمل مطابق اهداف غربی‌ها عمل کنند. متأسفانه از این طیف کاندیداها هم در بین شیعیان کم نداریم و در ولایت‌های مختلف افرادی که به نام شیعه وارد انتخابات شده‌اند وابسته به کشورهای خارجی بوده و با قدرت و امکانات بیشتر و با شعارهایی که سر می‌دهند به طور جدی وارد کارزار انتخابات شده‌اند.

 

اخیراً «قوماندان علی‌پور» فرمانده ولایت غور توسط نیروهای دولتی دستگیر شده است که واکنش‌های زیادی از سوی مردم به این دستگیری انجام شد. دستگیری این فرمانده در آستانه انتخابات به چه دلایلی صورت گرفته است؟

این اقدامی که از سوی حکومت انجام شد بیشتر برای تضعیف روحیه شیعیان در دستور کار قرار گرفته است و متأسفانه در شرایطی که در آستانه انتخابات باید آرامش و امنیت در کشور برقرار باشد، حاکمیت دچار این اشتباه شده و توجیه و بهانه مناسبی هم برای دستگیری علی‌پور نداشته است. فرمانده علی‌پور در مدتی که در رأس گروه مسلح در ولایت غور بود، بیشتر در مقابل طالبان و تروریست‌ها قرار داشت و از دولت حمایت می‌کرد و حامی مردم و حاکمیت بود و طی چند سال محلی که تحت کنترل او قرار داشت از امنیت نسبی برخوردار بود. اگر حکومت کمی منطقی می‌اندیشید باید از امثال علی‌پور حمایت می‌کرد، اما چرا علی‌پور با این شرایط در ولایت غور مورد هجمه قرار می‌گیرد و عناصر دیگری که در کابل علناً جنایت انجام می‌دهند و حکومت را تهدید می‌کنند یا در ولایت بلخ دزدی و آدمکشی می‌کنند زیر چتر حمایت و مصونیت دولت قرار می‌گیرند؟! این کاملاً سؤال برانگیز است. به هر حال دستگیری علی‌پور بر اساس یک نظم اداری حکومتی صورت نگرفت بلکه حرکت توطئه گونه‌ای بود که اگر در آینده چنین اقداماتی صورت گیرد قطعاً پشت سر این تحرکات، توطئه قرار دارد.

 

در حال حاضر نمایندگان امریکا یک ماه است که در حال مذاکره و توافق با طالبان هستند، حتی خبرهایی منتشر شده که امریکا شروط طالبان را پذیرفته است. شما چشم‌انداز مذاکرات را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ این مذاکرات تا چه حد امکان موفقیت دارد؟ آیا امریکایی‌ها حاضر می‌شوند پس از ۱۷ سال افغانستان را ترک کنند با توجه به اینکه ترامپ به دنبال تثبیت حضور امریکایی‌ها در افغانستان است؟

من فکر نمی‌کنم که امریکایی‌ها با دالرهایی که در این سال‌ها هزینه کرده‌اند، بر اساس توافق با طالبان، به راحتی افغانستان را ترک کنند. امریکایی‌ها تنها برای خود افغانستان به منطقه نیامده‌اند تا به خاطر شرایط نامساعد افغانستان، این کشور را ترک کنند. امریکایی‌ها به این دلیل به افغانستان وارد شده‌اند که از افغانستان به چهار کشور روسیه، چین، هند و ایران اشراف کامل داشته باشند و در ابتدا اگر توانستند این کشورها را از درون تضعیف کنند و اگر موفق نشدند آنها را مهار نمایند و سیاست‌های اقتصادی را که در منطقه توسط این چهار کشور انجام می‌شود به‌نفع غرب سازماندهی کنند و جهت دهند. به‌همین دلیل سیاست‌هایی که از سوی امریکا برای ناهمسان‌سازی کشورهای آسیای مرکزی، چین و ایران در جریان است معمولاً از ناحیه امریکا جهت‌دهی می‌شود.

امریکایی‌ها که با طالبان یا هر گروه دیگری سر میز مذاکره می‌نشینند، سعی دارند این گروه‌ها را سرگرم و عملکرد آنها را فرسایشی کنند و از درون به فروپاشی بکشانند. در حال حاضر امریکایی‌ها به دنبال تغییر نقش طالبان هستند و تلاش می‌کنند این نقش را به گروه داعش”>داعش در افغانستان واگذار کنند و این گروه(داعش”>داعش) با نگاه بین‌المللی فعالیت انجام می‌دهد ولی طالبان نگاه بین‌المللی و حتی منطقه‌ای ندارد و فقط در پی ایجاد امارات در افغانستان است،اما امریکا فعلاً روی کشورهای آسیای مرکزی، روسیه، چین و ایران برنامه‌ریزی کرده است و بنابراین گروهی باید تحت مدیریت واشنگتن باشد تا بتواند سیاست ناهمسان‌سازی امریکا را در منطقه پیاده کند و همچنین این توان را داشته باشد تا این کشورها را تحت فشار قرار دهد.

از این‌رو، بحث صلح در افغانستان نوعی ظاهرسازی است و این بحث اصلاً مطرح نیست و امریکا به دنبال تأمین امنیت در افغانستان ، تأمین منافع ملی ، تمامیت ارضی افغانستان و ساختن این کشور نیست و تحرکاتی که با طالبان و دیگر گروه‌ها انجام می‌دهد تنها برای تأمین منافع واشنگتن و در راستای اجرای سیاست‌های شیطانی و درازمدت این کشور در منطقه است، بنابراین ما توقع نداریم که اولاً؛ صلحی در افغانستان اتفاق بیفتد، دوماً؛ طالبان به دنبال صلح با امریکایی‌ها باشد و سوماً؛ امریکایی‌ها با دادن وعده به طالبان و سپردن تعهداتی به این گروه افغانستان را ترک کنند.

 

اخیراً «زلمی خلیل‌زاد» از سوی وزیر خارجه ‌امریکا به عنوان مشاور در امور افغانستان معرفی شده و سفرهایی هم به کشورهای عربی منطقه داشته است. دلیل انتخاب خلیل‌زاد به این سمت چیست و آیا مأموریت ویژه‌ای در افغانستان به او سپرده شده است؟ هر چند گفته می‌شود که امریکا به دنبال مهندسی انتخابات پارلمانی است.

چه خلیل‌زاد یا هر کس دیگری که در طرف امریکایی‌ها قرار بگیرد قطعاً به دنبال تأمین منافع ملی امریکایی‌ها خواهد بود. زلمی خلیل‌زاد این ویژگی را دارد که از زمان جهاد، مرتبط با مسائل افغانستان بوده است و زمانی سفیر و نماینده ویژه جورج بوش در امور افغانستان بود و تاکنون هم که مسئولیت‌های دیگری را بر عهده داشته، در مسائل افغانستان نقش مهمی ایفا کرده است. قطعاً خلیل‌زاد بیش از هر امریکایی دیگری می‌تواند در مسئله سیاست‌های امریکا در منطقه نقش داشته و تأثیرگذار باشد،اما محافل سیاسی افغان نسبت به زلمی خلیل‌زاد بدبین هستند و این بدبینی باعث می‌شود او در انجام مسئولیت‌هایش در افغانستان چندان موفق نباشد.

 

باتوجه به اینکه این انتخابات اولین انتخاباتی است که در دوره دونالد ترامپ برگزار می­شود، آمریکا چه نقشی در فرایند انتخابات دارد؟

کشورهای غربی از گذشته در مسائل افغانستان دخالت داشته­ اند و الآن هم این دخالتها وجود دارد و آمریکایی ­ها تلاش خواهند کرد تا بیشترین تاثیرگذاری را در انتخابات مجلس نمایندگان داشته باشند و تحرکات آنها کاملا مشهود است و متاسفانه این یکی از چالش های است که مردم و نمایندگان از این مسئله بسیار رنج می­ برند.

 

طالبان دستور مبارزه با انتخابات پارلمانی را صادر کرده است، به نظر شما طالبان چه برنامه ­هایی برای انتخابات آتی تدارک دیده است؟

طالبان تاکنون هر کاری که خواسته در عرصه ناامن سازی فضای انتخابات انجام داده است و فکر نمی­ کنم دستور جدید طالبان هم شرایط جدیدتری را نسبت به دوره­ های قبل به وجود بیاورد. بلکه خیلی از ولایت ها در شرایط فعلی ناامن هستند و بسیاری از حوزه­ ها در عرصه انتخابات مسدود هستند و حاکمیت تلاش می ­کند تا امنیت انتخابات را تامین کند و فضای امنی را ایجاد کند و باید ببینیم که کدام یک می­توانند در روز انتخابات موفق باشند. این که آیا طالبان می­ تواند روند انتخابات را به کلی به هم بریزد و یا دولت می ­تواند جلوی ناامنی­ ها را بگیرد تا انتخابات در آرامش برگزار شود باید ببینیم در روزهای آینده چه اتفاقی رخ می­ دهد.

 

از آنجا که این انتخابات جدید اولین انتخاباتی است که در زمان موجودیت داعش”>داعش در افغانستان برگزار می شود و این گروه تروریستی در ماه های اخیر قدرت بیشتری گرفته است، به نظرتان داعش”>داعش چه برنامه ­هایی را برای بر هم زدن انتخابات در نظر گرفته است؟

گروهی به نام داعش”>داعش به آن قدرتی که مطرح می­شود در افغانستان وجود ندارد و برخی از عملیات هایی هم که در شهرها انجام می­ شود و به داعش”>داعش نسبت داده می­ شود، جعلی است. اما به هر حال چه گروه طالبان باشد و یا داعش”>داعش در طول سال های گذشته هر گونه خرابکاری که خواسته­ اند، ترتیب داده ­اند. قطعا در آینده هم این روندها را ادامه می­ دهند و این بستگی دارد که نظم حاکمیت و سازماندهی نیروهای حکومتی چگونه با عوامل ناامنی برخورد کنند. من معتقدم که اگر حکومت کمی تدبیر به خرج دهد و نیروهای مردمی را در تامین امنیت افغانستان بکار بگیرد نه طالبان و نه داعش”>داعش نمی­ توانند در افغانستان دوام بیاورند و پروسه ناامن کردن کشور را به پیش ببرند.

 

باتوجه به اینکه طالبان همیشه خروج نیروهای خارجی را پیش شرط مذاکرات صلح افغانستان اعلام کرده است، پس به گفته شما حضور آمریکایی­ ها ادامه خواهد داشت وبا این وجود، حملات طالبان به مردم و نیروهای دولتی مثل سابق ادامه خواهد داشت؟

بله، چنین شرایطی ادامه پیدا خواهد کرد. درست است که آمریکایی­ ها با یک سیاست درازمدت وارد افغانستان شده­اند و در برابر واشنگتن، کشورهای منطقه مثل روسیه، چین، ایران هم فعال شده­اند و حتی هندی­ ها هم اعتماد کاملی به آمریکایی­ ها ندارند. همچنان که امریکایی ­ها هر چه تهدید کردند تا هند را از خرید سامانه ­های موشکی اس ۴۰۰ از روسیه منصرف کنند، نتوانستند موفقیتی کسب کنند. بنابراین، این قدرتهای منطقه­ ای در سطح افغانستان با یکدیگر تعامل خواهند داشت و در مقابل سیاست های آمریکا خواهند ایستاد و اگر زمانی قرار باشد که امریکایی­ ها از افغانستان خارج شوند این مسئله متاثر از فعالیت کشورهای منطقه است. در نهایت اگر مردم افغانستان به این نتیجه برسند که خود را منسجنم کنند و با توجه به فضای سیاسی و نظامی حاکم بر منطقه و جهان، در برابر آمریکا قرار بگیرند قطعا در آن زمان خروج آمریکایی­ ها واقعی تر خواهد بود.

 

سناریو و توطئه برای تضعیف شیعیان در پارلمان که گفتید، از سوی دولت افغانستان طراحی شده است یا اینکه آمریکایی­ ها در این مسئله نقش دارند؟

عوامل مختلفی وجود دارد و اینکه نیروهای حکومتی به طور مشخصی وارد عمل شده باشد را نمی ­توان متهم کرد اما دست های خارجی آنقدر هستند که عناصر داخل حکومت را تحت الشعاع قرار دهد. تکنوکرات های غربی هستند و نیروهای وابسته به وهابیت و عربستان سعودی و کشورهای عربی خلیج فارس در این میان وجود دارند و همه آنها دست به کار شده­اند تا نتیجه انتخابات را به گونه­ای رقم بزنند که شیعیان به پارلمان راه پیدا نکنند و اگر افرادی هم از شیعیان وارد پارلمان شدند صرفا در ظاهر شیعه باشد و در عمل مطابق اهداف غربی­ها عمل کند. متاسفانه از این طیف کاندیداها هم در بین شیعیان کم نداریم و در ولایتهای مختلف افرادی که به نام شیعه وارد روند انتخابات شده­اند وابسته به کشورهای خارجی هستند و با قدرت و امکانات بیشتر و با شعارهایی که سر می­ دهند به طور جدی وارد کارزار انتخابات شده ­اند.

 

چرا طالبان به جای گفتگو با دولت وحدت ملی، به طور مستقیم با آمریکایی­ها مذاکره می­کند؟ آیا این مسئله به این معنی است که دولت وحدت ملی تحت نفوذ آمریکا است و عملا قدرتی ندارد؟

بله، همینطور است و متاسفانه فضای افغانستان به گونه­ای است که حاکمیت این کشور بدون اجازه آمریکایی­ها آب هم نمی­خورد. بنابراین طالبان و یا هر گروه دیگر فکر می­کند که چرا با کشور اصلی گفتگو نکند و چرا باید با دولتی گفتگو کند که بعدا با واسطه به آمریکایی­ها برسد. طالبان علاقه‌ای ندارد که با دولت افغانستان مذاکره کند و از اول با نیروی اصلی پشت سر دولت افغانستان گفتگو می­کند.

 

با توجه به اینکه عمران خان، نخست وزیر پاکستان رویکرد مثبتی به حل مشکلات با افغانستان دارد و به دلیل نفوذ پاکستان در بین نیروهای طالبان، روی کار آمدن عمران خان چه تاثیری در روند صلح طالبان با کابل دارد؟

اگر حاکمیت پاکستان علاقه­ای به برقراری صلح در افغانستان داشته باشد، روند صلح در این کشور تسویه خواهد شد و اگر پاکستان واقعا دنبال صلح در افغانستان است کافی است جلوی گروههای تندرو در داخل این کشور را بگیرد و سازمان اطلاعات و امنیت ارتش پاکستان (آی اس آی) به عنوان واسط قدرتهای خارجی در افغانستان عمل نکند. در این صورت دیگر نیازی نیست که پاکستان در مسائل داخلی افغانستان اعمال نظر کند و تنها مرزهای خود را برای ورود گروههای تروریستی به افغانستان ببندد.

 

در پایان اگر ارزیابی خاصی از تحولات آتی افغانستان دارید، بفرمایید؟

شرایط کنونی افغانستان مناسب نیست و این شرایط تنها می­تواند مردم افغان، جریانها و شخصیتهای دینی و مذهبی را به نفع مردم  سامان دهد. تا زمانی که مردم افغانستان وارد عمل نشوند و مصالح و مفاسد کشورشان را تشخیص ندهند و در راستای اصلاح مفاسد و تقویت مصالح اقدامی نکنند افغانستان میدان تاخت و تاز قدرتهای خارجی خواهد شد و سالهای دیگر هم از این وضعیت رها نخواهد شد.

برچسب ها:

نظرات(۰ دیدگاه)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>