• تاریخ انشار: ۳ عقرب ۱۳۹۶
  • سرویس: سیاسی
  • کد خبر: 14911
  • 400 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • نسخه مخصوص پرینت

یکی از عوامل بدامنی و انفجارهای صورت گرفته در مساجد، فساد در دستگاه امنیتی است/سکوت خواص به عنوان یک زهر قاتل در افغانستان عمل می کند

n00152036-b

چرا نیروهای امنیتی از تأمین امنیت مساجد عاجز هستند؟ بدون شک یکی از عوامل ضعف نیروهای امنیتی و تمام حاکمیت افغانستان، وجود فساد در دستگاه های دولت حاکم است، بنابر این، اگر حاکمیت افغانستان غرضی ندارد و توطئه ای در کار نیست، اول باید در برابر فسادی که در دستگاه حکومت است، مبارزه کند”.   […]

چرا نیروهای امنیتی از تأمین امنیت مساجد عاجز هستند؟ بدون شک یکی از عوامل ضعف نیروهای امنیتی و تمام حاکمیت افغانستان، وجود فساد در دستگاه های دولت حاکم است، بنابر این، اگر حاکمیت افغانستان غرضی ندارد و توطئه ای در کار نیست، اول باید در برابر فسادی که در دستگاه حکومت است، مبارزه کند”.

 

به گزارش خبرگزاری صدای افغان(آوا) حجت الاسلام و المسلمین سید عیسی حسینی مزاری، دبیرکل حزب اسلامی تبیان که در مراسم فاتحه خوانی شهید “عبدالخالق عظیمی”، از شهدای حمله انتحاری جمعه شب بر مسجد جامع امام زمان(عج) غرب کابل صحبت می کرد، ضمن غیرانسانی خواندن این حمله تروریستی گفت: “شهادت شهدا در یک جامعه اسلامی، هم تأثیرپذیر و هم تأثیرگذار است”.

 

“شهید عبدالخاق عظیمی” مؤذن مسجد و پدر “حمید پیمان عظیمی” خبرنگار خبرگزاری صدای افغان(آوا) است که در حمله جمعه شب گذشته تروریستان به مسجد امام زمان(عج) در غرب کابل، همراه با ۵۶ تن دیگر به شهادت رسید.

 

شهادت متأثر از فضای مسموم محیط است

 

به گفته دبیرکل حزب اسلامی تبیان، تأثیرپذیری شهادت در یک کشور به خصوص افغانستان، ناشی از فضای مسموم، تاریک و ظلمانی است که به اثر عوامل مختلف ایجاد شده و در تمام عرصه های زندگی انسانی، تأثیرات منفی می گذارد، طبعا شهادت شهدا متأثر از این اوضاع است.

 

به گفته این عالم دینی، فضای یک کشور و یک محیط، زمانی مسموم، کدر و ظلمانی می شود که عوامل خاصی در آن جامعه رونما شود که در راستای مسموم ساختن جامعه، نقش مستقیم و اثرگذار دارد.

 

وی اولین عاملی که فضای یک جامعه را مسموم می سازد و باعث می شود خوبان به شهادت برسند، گناه و معصیت عنوان کرد.

 

آقای مزاری در ادامه تصریح کرد: در یک محیطی که گناه وجود داشت، منکرات فراگیر باشد و از در و دیوار جامعه معصیت بارید، قطعا فضای آن جامعه مسموم و زمینه های کار ناشایست فراهم می شود و دیگر نیاز به دخالت بیگانه ها و حضور اجانب در محیط و قلمرو اسلامی هم نیست. خود همین گناه کافی است که در یک کشور و یک محیط، ناهنجاری های مختلفی به وجود بیاید و گناهان فردی، خانوادگی و اجتماعی در عرصه های مختلف فراگیر شود.

 

البته به گفته وی، ممکن است گناه تنها اخلاقی نباشد، مانند انجام منکرات، فسق و فجور شهوانی، اما انواع دیگر آن در زندگی پدیدار می شود، مثلا همین که انسان مسوولیت خود را درک نکرد و بر اساس آن عمل ننمود، خودش گناه است. به طور مثال اگر شما برای فردی وظیفه می سپارید و از او طلب پاسخ می شود، اما وی عمل نمی کند، خود نوعی گناه است.

 

رییس عمومی مرکز فعالیت های فرهنگی اجتماعی تبیان ادامه داد: “ما اگر در طول تاریخ بررسی کنیم، خواهیم دید در هر زمانی اگر بحث شهادت و مبارزه با منکرات وجود داشته، در آن جا گناهانی نیز وجود داشته است، مثلاً در زمان امام حسین(ع) عاملی که باعث شد امام قیام کند، بحث گناهان امت بود. در زمان امام حسین(ع) حلال ها حرام، و حرام ها، حلال شده بود؛ تمام حق ها به باطل تفسیر می شد و مردم آن قدر مصر بر انجام گناه بودند و چشم و گوش بسته معصیت می کردند که گویی کار حقی را انجام می دهند؛ به همین خاطر است که هزاران سرباز و نیرو در برابر فرزند رسول خدا(ص) صف می کشند و به عنوان یک کار خیر و مثبت و به عنوان حرکتی که از آن امید ثواب دارند، تمام تلاش خود را می کنند.

 

وی با طرح این سوال که چرا مردم دست به چنین کاری می زنند؟ پاسخ داد: “دلیلش بسیار واضح است، آن این که گناهان قلب و روح جامعه را به تسخیر خود درآورده است، بنابر این مردم در برابر حق می ایستند، گویی که در برابر باطل ایستاده اند. فرزند رسول خدا(ص) را سر می برند، گویی که نعوذ بالله یک انسان جانی مهدور الدم را کشته اند. گناه، شرایط یک اجتماع را این گونه می سازد و عوام مردم هم به سمت این شرایط حرکت می کنند”.

 

جامعه افغانستان با گناه آلوده شده؛ این گناه زمینه را برای ظلم و جنایت آماده می کند

 

رییس عمومی مرکز فعالیت های فرهنگی اجتماعی تبیان به وضعیت جامعه افغانستان اشاره کرد و گفت: “اگر یک بررسی اجمالی در جامعه فعلی افغانستان صورت بگیرد، می بینیم که گناه در جامعه در چه سطحی وجود دارد و معصیت از در و دیوار این مملکت می بارد. حالا برای عناصر مؤمن و خداجو برنخورد که حسینی مزاری همه مردم افغانستان را گناه کار می داند، نه خیر همه مردم این چنین نیست، ولی گناه در سطح این مملکت فراوان است”.

 

وی افزود: “اگر کمی فکر و دقت شود، می بینید که در این جامعه گناه با انواع مختلف آن وجود دارد و این گناه جامعه را برای ظلم و جنایت آماده می کند. برای همین است که یک آدم به جان خود مواد انفجاری می بندد، آن هم به این امید که هرچه سریعتر خود را بکشد و بر اساس اهداف اربابان خود عمل کند تا به بهشت برود. این تفکر این گونه در وجود انسان های گناه کار به وجود می آید؛ وگرنه چگونه ممکن است یک انسان هم خود را بکشد، آن هم در مسجدی مثل امام زمان، و بیش از ۵۷ نفر را شهید و ده ها نفر دیگر را زخمی کند، بعد باور داشته باشد که به بهشت هم می رود! مثلا نماز شام یا خفتن را با رسول خدا(ص) اقامه کرده و غذای شام خود را نیز با آن حضرت بخورد. بنابر این باید گفت که در حقیقت این گناه است که آدم ها را این گونه تربیت می کند، تا دست به جنایت های بزرگ بزند”.

 

حاکم فاسد، عامل دوم فضای مسموم جامعه است

 

به گفته حجت الاسلام والمسلمین حسینی مزاری، عامل دومی که فضای جامعه را مسموم می کند، حاکم فاسد است، در زمان امام حسین(ع) که یزید یک آدم به تمام معنی فاسد است و زمام حکومت را به دست می گیرد، فاجعه عظیمی به وقوع می پیوندد.

 

وی افزود: “وقتی که یک رییس و زمامدار فاسد بود، طبیعی است که تمام ارکان حکومت او از جمله فاسدین هستند. این حاکمیت فاسد با استفاده از فضایی که در درون جامعه وجود دارد، و همچنین گناه و معصیت، دست به دست هم می دهند و زمینه شهادت خوبان را فراهم می کند. بعد از زمان امام حسین(ع) هم تا حالا، هر از گاهی یک چنین شرایطی در برخی از جوامع وجود داشته است”.

 

دبیرکل حزب اسلامی تبیان در مورد افغانستان خاطرنشان کرد: “در شرایط موجود نیز یک چنین حالتی در افغانستان وجود دارد، اگرچه من فرد خاصی را متهم نمی کنم و نمی گویم رییس جمهور کشور ما و وزرا فاسد هستند، ولی سیستم فسادآلود است، وقتی در همه ادارات حضور پیدا می کنید، می بینید که فساد وجود دارد.

 

ایشان تصریح کرد: در قالب تشکل نیروهای نظامی و امنیتی ما فساد وجود دارد، اگر واقعا فساد و رشوه خواری نباشد و اگر شخصیت های نظامی ما ابتذال نداشته باشند، چگونه است که تا هنوز نمی توانیم در یک بخش کوچکی از کشور امنیت را تأمین کنیم؟

 

دبیر کل حزب اسلامی تبیان عنوان داشت: نمی توانیم یک طالب و یک داعش را دستگیر کرده و بعد بیاوریم پای میز محاکمه و اعترافاتش را رسما ثبت کنیم و از رسانه ها پخش نماییم تا معلوم شود که ریشه این داعش به کجا برمی گردد؟ این طالب که شما دستگیر کردید، چه کاره است؟ از طرف کدام نهاد و چگونه موتر مملو از مواد منفجره را می آورد در وزیر اکبرخان انفجار می دهد و فاجعه بزرگ تاریخی را در افغانستان ایجاد می کند؟ از کجا آمد؟ چگونه آمد؟ چه شخصیت ها و افرادی برای راه دادن این موتر بمب گذاری شده به این بزرگی دست دارند؟ چرا افشا نمی شوند؟ و چرا مقامات دولتی تا هنوز در این راستا هیچ دست آوردی نداشته اند؟ طبیعی است که مردم از این وضعیت نباید قانع باشند و همین است که مردم ما امروز سوالهای بسیار زیادی از حاکمیت دارند.

 

وی خطاب به رئیس جمهور و وزرا گفت: شما، آدم های سالم و پاک و زحمت کش، فرماندهان نظامی! همه شما آدم های خوب، من هم به دنبال متهم کردن شما نیستم، من با کسانی که امروز مرتب دولت و حکومت را متهم می کنند، مخالف هستم، زیرا لزومی ندارد! و این خودش توطئه ی دشمنان است که هر شخص و ناشخصی بلند شوند و پشت تریبون های سخنرانی و یا دوربین های رسانه، شروع کنند به محکومیت دولت و تضعیف نظامی که خود ما به آن رأی دادیم! این کار درستی نیست. ما هرگز به دنبال تضعیف این نظام نیستیم، سیاست ما حمایت از این نظام و پشتیبانی از حاکمیت موجود است و بیشترین رأی را نیز مردم شیعه افغانستان به این شخصیت ها داده است، اما حق این سوال را داریم که چرا شما در عرصه تأمین امنیت مردم موفق نیستید و مهمترین مراکز دینی و مذهبی مورد حمله قرار می گیرد!”.

 

یکی از عوامل بدامنی و انفجارهای صورت گرفته در مساجد، فساد در دستگاه امنیتی است

 

وی گفت: “این(مسجد امام زمان غرب کابل) اولین مسجد نبود که منفجر شد، مساجد مختلف دیگر قبلاً در هرات و در مسجد جوادیه انفجار صورت گرفت و ده ها نفر شهید و زخمی شدند، همچنین مسجد امام زمان در خیرخانه کابل، مسجدهای الزهرا، باقر العلوم، کارته سخی و آخرینش هم مسجد جامع امام زمان(عج) در غرب کابل، آخر دلیل این همه فجایع چیست؟ چرا نیروهای امنیتی از تأمین امنیت مساجد عاجز هستند؟ بدون شک یکی از عوامل ضعف نیروهای امنیتی و تمام حاکمیت افغانستان، وجود فساد در دستگاه های دولت حاکم است، بنابر این، اگر حاکمیت افغانستان غرضی ندارد و توطئه ای در کار نیست، اول باید در برابر فسادی که در دستگاه حکومت است، مبارزه کند”.

 

حجت الاسلام والمسلمین حسینی مزاری با بیان این که اولین جهاد ما امروز در داخل افغانستان، مبارزه با فساد و بی بندوباری های اداری است که در داخل این نهادها وجود دارد، گفت: “شما وقتی وارد یک اداره می شوید، برای انجام یک کار قانونی، باید رشوه پرداخت کنید، پس معلوم است که آن آقای تروریست که موتر را پر از مواد انفجاری کرده وارد کابل می کند، به پوسته های امنیتی که باید امنیت را تأمین کنند، رشوه پرداخت و از خیابان ها به راحتی عبور می کند”.

 

وی افزود: “بنابر این اگر ما معتقد نباشیم توطئه سازمان یافته سیاسی پشت سر این همه جنایات وجود دارد، اما این اذعان را داریم که حداقل وضعیت فساد باعث شده که تروریست ها به راحتی داخل شهرها تردد کنند و عملیات خود را به راحتی انجام بدهند. اگر بر فرض فرد تروریستی دستگیر می شود، باز هم ممکن است با دادن رشوه آزاد شود”.

 

ایشان اظهار داشت: ما در هفده سال اخیر ندیدیم وزارت عدلیه افغانستان یا سایر ارگان های امنیتی یک فرد تروریست را آورده باشد پشت دوربین تلویزیون نشانده، اعترافاتش را پخش کرده و اسناد و مدارک ارائه کرده باشد، در حالی که در سایر کشورهای دنیا این گونه نیست؛ به محضی که یک جنایت اتفاق می افتد، فورا عواملش پیدا می شود و کسانی که پشت سر این جنایات قرار دارند، به پنجه قانون سپرده شده و مجازات می شوند. در کشورهایی مثل امریکا، اروپا، کشورهای منطقه مانند ایران، تاجکستان و… هنوز دیده نشده که جنایتی اتفاق افتاده باشد، اما سر نخی از آن پیدا نکرده باشند. اما در افغانستان یک چنین چیزی دیده نمی شود.

 

وی تصریح کرد: تاکنون چندین شخصیت بزرگ این مملکت ترور شده، عوامل آن چه کسانی هستند؟ چرا پیگیری نمی شود؟ شهید ربانی، شهید مسعود، شهید کاظمی، شهید عبدالحق و… به وسیله چه کسانی شهید شدند؟ شهید مزاری توسط چه اشخاصی کشته شد؟ تا امروز حتی عوامل ترور آن ها از طرف دولت معرفی نشده! این ضعفی است که اگر حاکمیت در راستای برطرف کردن آن اقدام نکند، کار این ملت زار است و ما در آینده نه چندان دور، فضای تاریک تری خواهیم داشت و مشکلات عدیده ای را پشت سر خواهیم گذاشت”.

 

دست اجانب و کشورهای خارجی، عامل سوم مسموم کردن فضای یک کشور است

 

به باور رییس عمومی مرکز فعالیت های فرهنگی اجتماعی تبیان، عامل سومی که در راستای مسموم کردن فضای یک کشور تأثیرگذار است، دست اجانب و کشورهای خارجی است.

 

ایشان گفت: “حتی در زمان امام حسین(ع) می بینیم که یهود در همان زمان دست اندر کار است، وقتی که معلم یزید شخص یهودی باشد و یهود این گونه در دستگاه حاکمیت نفوذ پیدا کرده باشد، طبیعی است که کشور اسلامی را به حال خود باقی نخواهد گذاشت. دست های یهودیت در همان زمان در بحث شهادت امام حسین(ع) دخیل است”.

 

این عالم دینی ادامه داد: “در شرایط موجود هم می دانید که کشورهای خارجی در این ممکلت چه کار می کنند؟! اینها در روز اول که وارد کشور شدند، گفتند که علیه تروریزم و ناامنی ها مبارزه می کنند، ما برای رشد اقتصاد این کشور کار می کنیم و صدها عنوان دیگر را مطرح کردند که ما برای بهبود جامعه افغانستان آمدیم، اما طی ۱۷ سال بشمارید که کشورهای خارجی آیا در تأمین امنیت کشور کار کرده اند؟ در حالی که میزان ناامنی هر روز بالا می رود. مگر نمی گفتند که پیمان استراتژیک و امنیتی در راستای تأمین امنیت کشور است، پس چه شد این امنیت؟

 

رئیس خبرگزاری صدای افغان(آوا) اظهار داشت: اگر این پیمان ها در راستای امنیت اثرگذار نیست، پس امریکایی ها و تمام اعضای ناتو در افغانستان چه کار می کنند؟! شماها که امروز در افغانستان جا خوش کرده اید و با حضورتان هزاران نفر ما هنوز هم به شهادت می رسند، اینجا چه کار دارید؟ لطفاً تشریف ببرید به کشورهای خودتان که مردم افغانستان خود در راستای تأمین امنیت خویش اقدام کنند؛ اگر کشته هم شدند، عیب ندارد، آن وقت ما هم حرفی نداریم و نمی گوییم که حامیان بین المللی ما این جا هستند! آن وقت این امید را نداریم که پشتیبانان خارجی ما از کشورهای قدرت مند ناتو در افغانستان حضور دارند!”.

 

حجت الاسلام والمسلمین حسینی مزاری خاطرنشان کرد: “امروز که برخی هنوز به این فکر هستند که اگر کشورهای خارجی نباشند، اوضاع افغانستان بد خواهد شد، باید سوال شود که اوضاع کشور از حالا چقدر بدتر خواهد شد؟ ما هر روز بر سر سفره عزا نشسته ایم! کار ما شرکت در مراسم شهدا و فاتحه شخصیت هایی که از بس غصه می خورند، اگر شهید هم نمی شوند، سکته می کنند و یا به امراض مختلف دچار می شوند، است. ما دیگر در زندگی خود کاری نداریم و از صبح تا شام باید در مراسم فاتحه شرکت کنیم! نه برای این ملت زندگی مانده و نه کار، بدتر از این وضعیت چیست؟ اینجاست که باید گفت که وجود خارجی ها عامل دیگری برای مسموم کردن فضای کشور است”.

 

وی تصریح کرد: “کشورهای خارجی در رابطه با دامن زدن به ناامنی ها در افغانستان، مشکوک عمل می کنند. اگر ما با قاطعیت اعلام نکنیم که کشورهای خارجی در توسعه ناامنی در افغانستان دخیل هستند و مشخصاً برنامه ریزی می کنند، حداقل این جمله را با قاطعیت می توان گفت که حضور این ها مشکوک است، اگر مشکوک نباشد، بیش از چهل و چند کشور در یک کشور کوچک مثل افغانستان، با این همه نیروهای نظامی و امکانات و پول های باد آورده، نباید وضعیت افغانستان این قدر بد و ناراحت کننده می بود! اینجاست که باید گفت کشورهای خارجی در افغانستان صادقانه عمل نمی کنند، مردم افغانستان باید به هوش باشند، رییس جمهور و وزرا و علما و سایر شخصیت های کشور باید به هوش باشند؛ تا هر زمانی که ما متکی به خواست خارجی ها باشیم، شرایط افغانستان بهبود پیدا نخواهد کرد. افغانستان فقط به وسیله خود افغان ها و دستان توانمند شخصیت های این مملکت، درست خواهد شد.

 

این فعال سیاسی پیرامون شرایط کنونی افغانستان ادامه داد:”امروز اگر افغانستان محل منازعه کشورهای همسایه است، اگر میدان تاخت و تاز قدرت های خارجی است، به این خاطر است که امریکا از چندین هزار کیلومتر آن طرف تر به آسیا آمده، آن هم در افغانستان، پس معلوم است که قدرت های منطقه تحمل نمی کنند، آن ها هم در صحنه افغانستان ورود پیدا می کنند و نمی گذارند امریکا به راحتی هر آن چه دلش می خواهد، عمل کند و جولان بدهند! این جاست که افغانستان همواره محل جنگ و نبرد و نزاع خواهد بود؛ بنابر این است که خواسته ما امروز با تأسی به این شهدا، این است که خارجی بایستی از افغانستان خارج شود تا ما سرنوشت خود را به دست بگیریم و کشور را بسازیم”.

 

“سکوت خواص” چهارمین عامل مسمومیت فضای جامعه است

 

دبیرکل حزب اسلامی تبیان، عامل چهارم مسموم شدن فضای جامعه را “سکوت خواص” عنوان کرد و گفت که این مهمترین عامل در جهت مسموم کردن جامعه به شمار می رود و عمده ترین دلیل ناامنی در کشور است.

 

ایشان تصریح کرد: “خواص افغانستان متاسفانه از ابتدا سکوت کردند. همین عامل در زمان امام حسین(ع) نیز مطرح بود، اگر خواصی که مسائل را می فهمند و بر اساس فهم شان تحلیل می کنند و موضع می گیرند، به خاطر ترس از جان، مال، اولاد و موقعیت های سیاسی و اجتماعی و منزوی شدن کنار بکشند و در کنار امام حسین قرار نگیرند، معلوم است که شخصیتی مانند امام حسین(ع) باید شهید شود”.

 

حسینی مزاری افزود: خواص در زمان امام حسین بسیار خطا و گناه کردند و ما هم امروز اگر شرایط بسیار بدی در جهان اسلام داریم، به خاطر سکوت خواص پس از رحلت پیامبر اسلام(ص) بود. در زمان امام حسین(ع) در سال ۶۱ هجری تا کنون، خواصی بوده که امام حسین را یاری نکردند تا به حق و حقوق ولایی شان برسند؛ بساط ظلم و ستم را جمع کنند و دنیا را پر از عدل و داد نمایند؛ و این روند ادامه پیدا کرد. اینجاست که ما امروز به این مصیبت گرفتار هستیم”.

 

وی پیرامون شرایط افغانستان با توجه به این عامل خاطرنشان کرد: “در شرایط افغانستان هم متاسفانه از ابتدای ورود کشورهای خارجی در این خاک، حتی بر گردیم به دوران پیروزی جهاد، از آن زمان که خواص ما خراب کردند تا حالا هم خراب می کنند. خواص اگر بعد از ورود نیروهای خارجی درست حرف می زدند و درست موضع می گرفتند، فریاد می کشیدند و مردم را متوجه می ساختند که چه توطئه های داخلی و بین المللی متوجه ما است، قطعاً مردم هم به دنبال خواص حرکت می کردند و نمی گذاشتند کشورهای خارجی با این وضعیت کذایی وارد افغانستان شود! نمی گذاشتند پاکستان این همه دخالت متداوم در داخل افغانستان کند!

 

ایشان بیان داشت: زمانی که زمزمه عقد پیمان استراتژیک با امریکا بود، بارها اعلام کردیم که پیمان استراتژیک با یک کشور کفر، به نفع یک کشور اسلامی مثل افغانستان و مردم آن نیست! این جا کاپیتولاسیون را اجرا می کنند و اگر یک نفر امریکایی عملی خلاف قانون و اخلاق را انجام بدهد، حتی رییس جمهور کشور ما حق ندارد در برابرش موضع بگیرد، چه برسد به محاکم قضایی و سایر نهادها! هشدار دادیم که متوجه باشید اگر این دو پیمان عقد شود، روزگار افغانستان خراب خواهد شد، اما همه متوجه اند، وقتی ما در آن زمان حرف می زدیم و موضع می گرفتیم، یک عده بزرگان خنده می کردند و ما را مسخره می نمودند که اگر امریکا در این کشور نباشد، صلح و امنیت به وجود نخواهد آمد! اگر کشورهای خارجی در این مملکت نباشد، وضعیت بهبود پیدا نخواهد کرد!”

 

سکوت خواص به عنوان یک زهر قاتل در افغانستان عمل می کند

 

این فعال فرهنگی اجتماعی ادامه داد: “از این که بگذریم، وقتی این همه رسانه های مبتذل شروع به کار کردند، علما و بزرگان و خواص ما سکوت کردند. وقت این همه بی عزتی در کشور نزج گرفت، همه سکوت کردند و این سکوت خواص حالا هم به عنوان یک زهر قاتل در کشور عمل می کند”.

 

وی افزود: “حالا هم شرایط از یک نگاه، شرایطی خوبی است، فرصت ها موجود است که اگر علما، بزرگان، شخصیت ها و خواص ما درک کرده باشند، بیایند وارد صحنه شوند و دست این مردم را بگیرند تا کشور از این معضل و مشکلات نجات پیدا کند! چرا این همه اختلاف و دوئیت؟ چرا این همه دوری از همدیگر؟ بزرگان ما امروز به بهانه های مختلف از همدیگر فاصله دارند، شخصیت های ملی و مذهبی از همدیگر فاصله دارند، به جان هم می افتند، به سر و کله یکدیگر می زنند و قربانی اش را فقط باید مردم افغانستان بدهند”.

 

دبیرکل حزب اسلامی تبیان در جمع بندی سخنان خود خاطرنشان کرد: “این که صدها نفر در کشور شهید می شوند، به خاطر فضای مسموم و شرایط نامناسب است. طبیعی است که حق خواهان و خداخواهان در مسیر خود قرار می گیرند و از بیان حق دست برنمی دارند، حتی اگر مساجدشان تهدید شود، از نماز و برنامه های اسلامی دست برنمی دارند! مسجد امام زمان قبلاً تهدید شده بود، با وصف این که همه شخصیت ها می دانستند که تهدید شده است، اما باز هم در مسجد را نبستند و برای زنده نگهداشتن خط حسین و اسلام و قرآن، در صحنه حضور داشتند تا این که بالاخره عناصری با استفاده از فضای گناه آلود و سیستم فاسد کشور و همچنین دخالت کشورهای خارجی و سکوت خواص، آمدند خود را منفجر ساختند و بهترین شخصیت های ما را گرفتند. طبیعی است اگر دست روی دست بگذاریم، بایستی منتظر فجایع بزرگتر از مسجد امام زمان باشیم”.

 

شهدا تأثیرگذار هستند؛ یکی از اثرات خون شهدا، بیدار شدن و به صحنه آمدن مردم است

 

حجت الاسلام و المسلمین حسینی مزاری در بخش پایانی سخنان خود به تأثیرگذاری شهدا در جامعه اشاره کرد و گفت: “شهادت شهدا در سطح جامعه تأثیرگذار نیز است. یکی از اثرات خون شهدا، بیدار شدن و به صحنه آمدن مردم است. به طور مثال شاید مصلحتی در کار بوده باشد که در مسجد امام زمان این وضعیت به وجود بیاید و زنگ خطر جدی در سطح مردم ما به صدا درآید و ندا داده شود که اگر مردم هوشیار نباشید، باید آماده یک نسل کشی باشید. اگر سریع در کنار هم قرار نگیرید و وحدت نکنید و با وحدت کلمه در مسیر حق و عدالت قرار نگیرید و در برابر گناهان، فساد و سیستم های غلط مبارزه نکنید، در برابر کشورهای خارجی حساس و قاطع نباشید، باید متوجه حرکت های بسیار خطرناک بعدی باشید! این پیام خون شهدا و زنگ خطری است که شهدا به صدا درمی آورند. این جاست که بایستی خون شهدا را قدر بگذاریم و برای احیای خواسته های شهدا و بزرگداشت از آنان، وقت بگذاریم و خاطرات شهدا را در جامعه زنده نگه داریم”.

 

به گفته وی، هر زمانی که جامعه افغانستان شهید پرور شد و مردم دارای روحیه شهادت طلبی شدند، آن زمان است که مسیر حرکت به سوی خدا بازتر می شود و مردم برای فرا گرفتن معارف دینی راحت تر حرکت می کنند و به خدا می رسند.

 

این فعال دینی اجتماعی خطاب به مردم گفت: “برادران، اگر ما به خدا نزدیک شویم، باور کنید کشور ما روی آرامش را خواهد دید و افغانستان به عنوان قدرتمندترین کشور منطقه، آن هم با عنوان اسلامی، مطرح خواهد شد و ما به وظایف دینی و اسلامی خود عمل خواهیم کرد. اینجاست که وظیفه مردم افغانستان در تجلیل از شهدا سنگین می شود، به خصوص خانواده های شهدا باید حواس شان جمع باشد که بهای سنگینی را پرداخت کرده اند و با این بهای سنگین، نباید از راه شهدا به انحراف بروند”.

 

وی خطاب به حمید پیمان عظیمی، فرزند شهید عبدالخالق عظیمی و خبرنگار خبرگزاری صدای افغان(آوا) گفت: “خطاب مشخص من جناب آقای حمید پیمان عظیمی است، آقای عظیمی که در طول سال ها و ایام در عرصه روشنگری اذهان و افکار مردم کار کردید، قلم زدید به عنوان خبرنگار موفق، اما امروز وظیفه شما چند برابر سنگین شده است، زیرا تاکنون شما و خانواده شما بهای سنگینی نپرداخته بود. با این که بهایی سنگین نپرداخته بودید، در مسیر خدا و ائمه معصومین قرار داشتید، اما حالا که پدر خود را در راه محافظت از مرزهای دین و اعتقاد از دست دادید، بزرگترین حامی فیزیکی و معنوی خود را از دست دادید، طبیعی است که بعد از این باید چند برابر در عرصه باشید! اگر قبلاً ۱۲ ساعت کار می کردید، من بعد باید ۲۴ ساعته در راه دین و خدا و پیامبر و اسلام عمل کنید!”

 

به گفته وی، همه روحانیت و قلم به دستان، فرهنگیان، اساتید دانشگاه و تمام کسانی که ادعای دلسوزی به اسلام را دارند، به خصوص کسانی که در ایام محرم برای خانواده امام حسین(ع) عزاداری می کنند، امروز این وظیفه را دارند که از کیان اسلام حفاظت کنند. انشاءالله اگر مردم ما بیدار شدند و در راه دین قرار گرفتند، ما به فلاح و رستگاری خواهیم رسید و در راه دین، به عنوان سرباز امام زمان(عج) عمل خواهیم کرد”.

برچسب ها:

نظرات(۰ دیدگاه)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *




شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>