• تاریخ انشار: ۱۵ عقرب ۱۴۰۰
  • سرویس: اجتماعی
  • کد خبر: 31108
  • 14 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • نسخه مخصوص پرینت

تفاوت حکومت‌های اسلامی و غیراسلامی در قانون و مجریان قانون است

آگاهان مسائل سیاسی و دینی در مزارشریف می گویند که حکومت اسلامی با دیگر حکومت ها در قانون و مجریان فرق دارد. به گفته آنان، قانون حکومت اسلامی به اذن خداوند بوده و خلفا، ائمه و پادشاهان مجریان قانون الهی هستند.

خبرگزاری صدای افغان(آوا)- بلخ: روز جمعه (۱۴عقرب) گفتمان دانشجویی دفتر نمایندگی مرکز فعالیت های فرهنگی، اجتماعی تبیان در شهر مزار شریف با موضوع نظام‌های موجود در جهان و حکومت های اسلامی با کارشناسی دکتر سید علی میرحسینی و حجت الاسلام سید شفیع هاشمی با حضور دانشجویان، فرهنگیان و علمای دینی در سالن اجتماعات این دفتر برگزار شد.

حجت الاسلام سید شفیع هاشمی؛ عالم دینی در این مراسم گفت: انسان ها بدون داشتن نظام، محال است که زندگی بشری خود را پیش ببرند. یعنی آدمی مدنی‌الطبع است و اجتماعی زندگی می کند و معیارهای نظام اسلامی در جامعه اسلامی قرآن و سنت می باشد.

به باور وی در نظام های غیردینی فقط منافع شخصی حاکمان مطرح بوده و در هر موردی که منفعت شان بود به آن نظام خوب گفته می شود.

این عالم دینی با ابراز اینکه اگر نظام های مذهبی بتوانند پاسخ صحیحی برای پیروان شان به صورت مثبت و قناعت بخش و مطابق معیارهای علمی ارائه کنند بقای خود را تضمین می کنند و در صورتی که جواب موقت بدهند همیشه با چالش و مشکل مواجه خواهند بود.

دکتر سید علی میرحسینی؛ آگاه مسایل سیاسی و دینی هم با ارائه تعریفی از نظام گفت: مجموعه قواعد و قوانین مدونی که حاضر و آماده است اگر جنبه عملی پیدا کند منجر به تشکیل حکومت می گردد، یعنی یک نقشه راه برای دولت سازی می باشد.

به گفته او وقتی تاریخ سیاسی بشر را ورق می زنیم به سه نوع نظام مذهبی و دینی، غیردینی و مختلط که هم جنبه دینی و هم غیردینی دارد مواجه می شویم که در راس نظام دینی الهی، پیامبران و در راس نظام های غیردینی دیگر افراد قرار دارند.

او گفت: حکومت اسلامی با دیگر حکومت ها در قانون و مجریان فرق دارد که در قانون حکومت اسلامی به اذن “الله” (ج) یعنی خداوند بوده و خلفا، ائمه و پادشاهان مجریان هستند.

او می گوید: مجریان حکومت اسلامی بر اساس اندیشه اهل سنت، حکومت خلافتی بوده و بر اساس اندیشه تشیع، حکومت امامتی می باشد.

میرحسینی در پایان گفت: در صورتی که اگر مجریان با توجه به قانون مسیری را طی کنند که موافق با خواسته اسلام باشد حکومت اسلامی است و اگر مخالف عمل کنند اسلامی گفته نمی شود.