• تاریخ انشار: 1 ژانویه 2020
  • سرویس: آئین و اندیشه
  • کد خبر: 28562
  • 360 بازدید
  • بدون دیدگاه
  • نسخه مخصوص پرینت

شهید خلیل رضایی شیفته خدمت به دین بود و در همین راه جانش را فدا کرد

بازماندگان شهید “خلیل رضایی” یکتن از شهدای هفتم جدی سال ۱۳۹۶ در مرکز فعالیت های «اجتماعی فرهنگی تبیان کابل» می گویند که آن شهید والامقام همیشه شیفته خدمت به دین و مردم بود و در همین راه جان شیرینش را از دست داد. خبرگزاری صدای افغان(آوا) – غزنی: “عبدالواسع رضایی” یکی از برداران “شهید خلیل […]

بازماندگان شهید “خلیل رضایی” یکتن از شهدای هفتم جدی سال ۱۳۹۶ در مرکز فعالیت های «اجتماعی فرهنگی تبیان کابل» می گویند که آن شهید والامقام همیشه شیفته خدمت به دین و مردم بود و در همین راه جان شیرینش را از دست داد.

خبرگزاری صدای افغان(آوا) – غزنی: “عبدالواسع رضایی” یکی از برداران “شهید خلیل رضایی” در مورد ویژگی های شخصیتی برادر شهیدش به آوا گفت: بردارم شهیدم همیشه شیفته خدمت به دین و مردم بود و در همین راه خدمت، حتی جانش را از دست داد و ما را تنها گذاشت و به سوی آسمان شهادت پرواز کرد و رفت.

وی افزود که شهید رضایی فرد مؤمن، خوش اخلاق و قرآن دوست بود و به همین دلیل برای درک قرآن و بهتر تلاوت کردن آن به قرائت آن روی آورد و یک قاری برجسته قرآن نیز شد.

به گفته این بازمانده شهید، هرچند که نبود شهید خلیل رضایی برای ما بخصوص برای پدر و مادرم بسیار دشوار است، ولی همین که به مقام والای شهادت مثل حضرت علی(ع) و سالار شهیدان امام حسین(ع) رسیده است، برای ما تسکین بخش است.

برادر شهید رضایی در مورد مشکلات بازندگان این شهید و خواست این خانواده شهید از دولت عنوان کرد: از شهید رضایی فعلا پنج فرزند و همسرش بجا مانده است و حال ماهانه پول تقاعدی وی را دولت در حدود ۴۰۰۰ افغانی می دهد که این مقدار پول ناچیز، کفایت خانواده وی را نمی کند؛ اما روزی رسان خدا است و حال فرزند بزرگ شهید رضایی نیز کار می کند تا بتواند که نیازهای خانواده اش را بر آورده سازد.

این بازمانده شهید در اخیر از دولت خواست که عاملان حمله بر مرکز فعالیت های اجتماعی فرهنگی تبیان را باید شناسایی کرده و به پنجه قانون بسپارند.

در همین حال فرزند بزرگ این شهید “مصطفی رضایی” از درد فراق پدر صحبت کرده و گفت: واقعا که روزهای اول شهادت پدرم حس می کردم توان تحمل دوری پدر را ندارم و بسیار پریشان و غمگین بودم و برای مدتی شبها حتی خواب نداشتم، ولی به مرور زمان و همچنان به خاطری که پدرم به مقام والای شهادت نایل آمده است، تسکین اندکی پیدا کردم.

فرزند این شهید نیز مثل سایر بازماندگان شهدا، خواستار شناسایی طراحان حمله بر مرکز فعالیت های اجتماعی فرهنگی تبیان و خبرگزاری صدای افغان(آوا) است.

گفتنی است که در هفتم جدی سال ۱۳۹۶ دفتر مرکزی مرکز فرهنگی اجتماعی تبیان در کابل در هنگام برگزاری محفلی به مناسبت ۶ جدی؛ سالگرد تجاوز نیروهای شوروی سابق به افغانستان، هدف حمله انتحاری گروه تروریستی داعش قرار گرفت که در نتیجه بیش از ۵۰ تن از نخبگان، دانشگاهیان و عالمان دینی شهید و یکصد نفر دیگر نیز زخمی شدند.

با گذشت با دو سال از این حمله، تا هنوز نهادهای امنیتی و کشفی موفق به راز این حمله و بازداشت عاملان آن نشده اند.